Γιάννης Ρίτσος, Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα)
μαύρα, μιλάει σ’ έναν νέο. Δεν έχουν ανάψει φως.Απ’ τα δυο παράθυρα μπαίνει ένα αμείλικτο
φεγγαρόφωτο. Ξέχασα να πω ότι η Γυναίκα με τα
Μαύρα έχει εκδώσει δυο-τρεις ενδιαφέρουσες
ποιητικές συλλογές θρησκευτικής πνοής. Λοιπόν,
η Γυναίκα με τα Μαύρα μιλάει στον Νέο]:

΄Αφησέ με νάρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, δε θα φαίνεται
που ασπρίσαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου.
Δε θα καταλάβεις.
΄Αφησέ με νάρθω μαζί σου.
΄Οταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες
στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
